Door de stad sloft een man

zo meestal rond dezelfde tijd

en vrijwel iedereen weet dan

waar hij heen gaat op dit uur

Straat in, straat uit,

neemt hij elke dag dezelfde weg.

Hij schuift binnen in zijn kroe

‘s middags om een uur of vier

van de vaste klanten is hij steeds vroeg

‘t is stil nog, hij vraagt en bier,

bedachtzaam nipt hij aan zijn glas

zijn heldere ogen kijken rond.

Zo gaat dat nu al vele jaren

het ritueel dat is bekend

dat krijg je na verloop van jaren

Arie zegt niet veel, dat is bekend

Hij drinkt twee pils is een uur

en schakelt dan over op jonge en….

dan is het 5 uur en al aardig druk

er komt nog een vaste klant

ook op jaren en klein van stuk

onder zijn arm steevast de krant

Op de hoek naast Arie schuift hij aan

‘n knik, twee jonge en een zucht.

De minuten tikken traag voorbij

ze observeren stil de anderen

schijnbaar stom en zij aan zij

niemand die dat zou veranderen

Het wordt langzaam 6 uur

‘n knik, de glazen weer gevuld.

Dan gaat de deur behoedzaam open

Arie draait naar het geluid

hij doet zijn mond al ter begroeting open

die hij daarna weer somber sluit.

Hij draait weer terug en mompelt,,

Toon is laat….